SMS Thuringen
l
  Położenie stępki 02.11.1908
Wodowanie 27.11.1909
W służbie od 01.07.1911
Modernizacje -
Zatopiony 1921
Jednostki siostrzane 3
Wyporność 22 448, pełna 24 300 ts
Wymiary d-167,2 s-28,5 z-8,94 m
Uzbrojenie 12x305, 14x150, 14x88 mm
Pancerz pb 300, pp 63,5
Prędkość maks. 21,2 w
Załoga 1069
l
 
Indeks

Aktualnosci

Capital Ships
Utracone OL
Utracone L

Arizona
Arkansas
Ark Royal
Audacious
Australia
Baden
Bismarck
Espana
Fuso
Graf Zeppelin
Hermes
Hood
Indefatigable
Invincible
Kirishima
König
Kronprinz
Lexington
Lützow
Markgraf
Musashi
Mutsu
Nagato
Oriskany
Ostfriesland
Prince of Wales
Queen Mary
Repulse
Roma
Royal Oak
Saratoga
Scharnhorst
Szent István
Thuringen
Tirpitz
Utah
Vanguard
Yamashiro
Yamato
Yorktown
SMS Thuringen był jednym z czterech drednotów typu Helgoland i bliźniakiem SMS Ostfriensland, który wszedł do służby dokładnie miesiąc później. Od poprzedniego typu Nassau (też liczącego cztery jednostki) różniły się przede wszystkim trochę większymi rozmiarami i zastosowaniem dział kalibru 305 mm (a nie 280 mm, co było skutkiem brytyjskich oraz amerykańskich wyborów kalibru dział artylerii głównej na ich drednotach). Zewnętrzną cechą charakterystyczną były trzy identyczne kominy.
Osiem drednotów z dwóch pierwszych typów, zbudowanych przez Kaiserliche Marine miało szereg cech wspólnych, jak heksagonalne ustawienie wież (uważane wtedy w Niemczech za bezpieczniejsze, niż skupianie wież z wykorzystaniem superpozycji) czy zastosowanie maszyn parowych. Po pierwsze dlatego, że brytyjski Parsons miał wciąż monopol na turbiny okrętowe i bardzo się drożył, po drugie zaś musiało minąć też trochę czasu, nim niemiecki przemysł opanował nową technologię.
l
Przebieg służby SMS Thuringen nie różnił się wiele od historii jego bliźniaków. Wszystkie cztery jednostki tworzyły 1. Eskadrę Pierwszego Dywizjonu Pancerników. Działając w jej składzie spędzały czas głównie na ćwiczeniach, także na Bałtyku, i "pozostawaniu w gotowości" podczas różnych akcji Hochseeflotte. Pierwszą sposobność do walki napotykał dopiero w trakcie bitwy jutlandzkiej. Podczas marszu na północ Thuringnen szedł jako dziesiąty w szyku drednotów, zaraz za SMS Ostfriesland.
Na tym etapie bitwy otworzył ogień kilka razy: do krążownika Dublin (niecelnie), niszczyciela Nomad (celnie) oraz pancerników Warspite i Malaya (niecelnie). Podczas odwrotu przyczynił się do zatopienia krążownika Black Prince i uszkodził niszczyciel Turbulent. Rano tego samego dnia został przydzielony do grupy osłaniającej Wilhelmshaven. Potem już nie zdarzyło mu się wziąć udziału w żadnej istotniejszej akcji, zaś po wojnie, w grudniu 1918 roku, został wycofany ze służby, będąc wszakże wciąż okrętem niemieckim, ponieważ gdy zwycięskie mocarstwa zażądały wydania jednostek Kaiserliche Marine, osiem najstarszych drednotów nie zostało pierwotnie ujętych w wykazie. Zmieniło się to po samozatopieniu niemieckiej floty w Scapa Flow w czerwcu 1919 roku. Tym sposobem SMS Thuringen został 5 listopada 1919 wykreślony ze stanu floty i 29 kwietnia 1920 przekazany Francji jako okręt L.
Obsada szkieletowa przeprowadziła go na redę Cherbourga, gdzie spróbowała wszakże w ramach sabotażu dokonać samozatopienia. Zapobiegła temu szybka reakcja Francuzów, którzy zdołali wprowadzić z pomocą holowników obciążony już mocno wodą kadłub do portu. Krótko potem przeholowano go do Brestu, gdzie zdemontowano przydatne elementy uzbrojenia. W następnych latach był wykorzystywany jako okręt cel, aż zatonął w pobliżu Gâvres. Tam też, w latach 1923-33, wrak został częściowo zezłomowany.
l
Rozbiórka nie objęła całego kadłuba, jego pozostała na dnie część liczy około 107 metrów długości i aż do początku lat dziewięćdziesiątych nadal bywała wykorzystywana w roli ćwiczebnego celu. Szczątki spoczywają na głębokości ledwie 10 metrów (wedle relacji można dopłynąć do nich z plaży), przez co cały czas są poddane niszczącemu działaniu fal. W czasie odpływu przez długie lata (na pewno do 2002 roku) dawała się dostrzec ponad powierzchnią wody górna część maszyn parowych okrętu, z dość dobrze rozpoznawalnymi fragmentami konstrukcji ledwie kilka metrów niżej.

l
Poświęcona pancernikowi strona w Wikipedii
Zdjęcia z wraku pancernika (2002) wreck.fr
Wskazówki dla nurków szukających wraku Spot My Dive
Informacja o wraku, niegdyś na stronie zmarłego w 2017 roku Boba Hennemana Battleships Archive
l
Copyright © 2018 by Estraven